I Muvrini: Tilburg 2013 – Lichtmond – Les Stentors

[Bijgewerkt 02-05-2013] Donderdag 11 april was ik met Maria in Tilburg voor een optreden van de Corsicaanse muziekgroep I Muvrini in Poppodium 013. 

Na eerdere concerten in Amsterdam (Paradiso, 8 april) en Heerlen (Parkstad Limburg Theater, 10 april) was Tilburg de afsluiting van de Imaginà tour in Nederland. Jammer dat Groningen dit jaar niet op het programma stond. Maar aan de andere kant was het ook wel leuk om eens in een andere omgeving te belanden. In 013 waren wij nog niet eerder geweest. Onze verkenning van de binnenstad bracht ons aan het eind van de middag bij een Indonesisch restaurantje op de Korte Heuvel. De ingang van 013 was om de hoek. Opeens hoorde ik Maria achter mij roepen: hé, I Muvrini! Daar kwamen de zangers aangelopen: Jean-François en Alain Bernardini en Stéphane Mangiantini. Alle drie met een koffertje achter zich aan. Natuurlijk konden we ze niet voorbij laten gaan zonder ze even te begroeten. Heel gemoedelijk allemaal. Maar de mannen hadden weinig tijd, ze hadden nog het nodige aan voorbereiding te doen. Een paar uur later, in de rij voor de ingang, maakten we kennis met twee Muvrinifans uit Nijmegen. Ze bleken net als wij vroeger in Haarlem te hebben gewoond. In dezelfde periode begin jaren ’70, in dezelfde wijk, één straat verderop… Wat heet toeval. Dan het concert. Het was een beetje merkwaardig optreden deze keer. Dat lag deels ook aan mijzelf. Ik was vastbesloten om met een paar geslaagde foto’s in mijn nieuwe pocketcameraatje thuis te komen. Na het openingsnummer – een spetterende uitvoering van Diteli – moest ik af en toe mijn aandacht een verdelen tussen luisteren en foto’s maken. Even leek het erop dat het geluidsvolume voor deze zaal één of twee streepjes te hoog stond. Dat kon ook aan mijn eigen voorkeur liggen. Een half uur later was het geluidsniveau – of mijn gehoor – beter afgesteld. Ik had de indruk dat het publiek in het begin nog niet helemaal op temperatuur was. De reacties vond ik soms nog een beetje ingehouden.

I Muvrini, Tilburg 2013

Maar halverwege de avond bracht de onverwoestbare meezinger À voce rivolta de gemoederen in beweging. Een ook bij het daarop volgende Inseme si pò zat de stemming er goed in. Zo werd het uiteindelijk weer een feestelijk optreden. Met vier (of waren het er vijf?) toegiften tot besluit. Bij de gebruikelijke handtekeningensessie achteraf zei Stéphane dat hij de sfeer uitstekend had gevonden, beter zelfs dan bij vorige concerten. Ik had vooral uitgekeken naar mijn favoriete Imaginà nummers: Eterna, Pietà, Pace Santa en Lurra. Op het podium klonken ze iets eenvoudiger dan de cd versie. Maar juist in deze vorm kon je goed horen dat het prachtige liedjes en bijzondere composities zijn. Daarnaast kwamen ook bekende oudere nummers langs als Ùn ti ne scurdà, À tè Corsica en het altijd ontroerende . Een andere Muvrini fan vertelde dat Jean-François dat laatste nummer eigenlijk bij elk optreden zingt. Dat was mij nog niet zo opgevallen, maar ik zal er zeker op gaan letten. Twee liedjes had ik nog niet eerder gehoord: Imaginà (staat niet op de Imaginà cd) en Dai dai. Het laatste nummer wordt volgens Marlene Lokin, de vaste vertaalster die mij de setlist stuurde, alleen tijdens concerten gezongen en is dus niet op cd. Setlist en band: Diteli, Eterna, Planet’s spring, Pè quantu mi vendi, Ùn ti ne scurdà, Pietà, Dì, Si natu paisanu, Imaginà,  Quadrigliu, Lurra, Pace santa, Hazia, À voce rivolta, À tè Corsica, Amsterdam, Inseme si pò, Quì sin’ à l’unamità, Dai dai. Jean-François en Alain Bernardini, Stéphane Mangiantini (zang), César Anot (bas en zang), Achim Meier (keyboard, accordeon), Thomas Simmerl (drums), Loïc Taillebrest (doedelzak, accordeon), Mickey Meinert (gitaar).

Lichtmond

Van Mieke en Peter uit Nijmegen hoorden wij dat I Muvrini vorig jaar betrokken is geweest bij het werk van de Duitse groep Lichtmond. Lichtmond is een familieproject. De groep bestaat uit de broers Martin en Giorgio Koppehele (beide componisten en producers), Martin’s vrouw Gabi (zang, Duitse gedichten) en Giorgio’s vrouw Suna (zang, Engelse teksten). In 2010 produceerde de groep Moonlight: een combinatie van sferische muziek, gedichten en 3D-animaties in Blu-Ray formaat. Vorig jaar september werd een tweede Blu-Ray project gelanceerd: Lichtmond 2: Universe of Light. Ook hier een combinatie van ambient (elektronische muzikale landschappen, soundscapes) en 3D animaties met verbeeldingen van wonderlijke, virtuele landschappen. Zoals Lichtmond het op hun website zelf zegt: ‘a poetic trip through worlds of music and images’. (bron: persbericht Lichtmond)

I Muvrini, Tilburg 2013

Aan dit Universe of Light werd meegewerkt door Alan Parsons. Eigenlijk niet eens zo heel verbazingwekkend. Parsons’ producties in het kader van zijn eigen Alan Parsons Project zijn immers ook al te betitelen als muzikale landschappen. Hij ziet verwantschap tussen Lichtmond en de bekende synthesizermuziek van Kraftwerk en Tangerine Dream. ‘I think it’s possible that Lichtmond could be the next Tangerine Dream or Kraftwerk. They have the potential. They got the right sound – they got incredible images!’ (bron: persbericht Lichtmond). In vroeger tijden, vooral de jaren ‘70 en ’80, ontwikkelde ik een voorliefde voor breed uitgesponnen synthesizerpop (variërend van Pink Floyd, Soft Machine, Roxy Music, Orchestral Manoeuvres in the Dark tot Jean Michel Jarre en Vangelis. En ja, ik had ook enkele elpees van Tangerine Dream in mijn verzameling). Met beide projecten is Lichtmond behoorlijk in de prijzen gevallen, o.a. de eerste plaats op de Deutsche Musik Video Charts voor Universe of Light. Persoonlijk ben ik na het zien en beluisteren van een aantal Lichtmond video’s op Youtube toch wat minder overtuigd. Want ondanks de technische hoogstandjes, met name de ingenieuze animaties, vind ik die muzikale landschappen wel erg gladjes en kunstmatig. Ook de muziek en teksten doen mij weinig. Het mag dan een poëtische reis door beeld en muziek zijn, maar het neigt mij teveel naar esthetiek, naar mooimakerij. I Muvrini werkte mee aan de compositie Moments of Joy. Die samenwerking met Lichtmond is naar mijn idee wél verrassend goed uitgepakt. Het resultaat is een intrigerende mix van synthesizer beats, Duitse, Engelse en Corsicaanse teksten en de karakteristieke zangstemmen van Jean-François en Alain. En ook zonder 3D-animatie is de muziek prima te genieten. Hier de Lichtmond video van Moments of Joy op Youtube.

I Muvrini, Tilburg 2013

Over muzikale landschappen gesproken. Enkele weken geleden kocht ik de verzamel cd Echoes, van de Italiaans componist Ludovico Einaudi (link 1link 2). Hij werd o.a. bekend door zijn muziek bij de film Intouchables. Zijn laatste cd heet In a Time Lapse. Einaudi begon als klassiek pianist en componist, maar interesseerde zich al vroeg voor andere stromingen. Zijn stijl wordt vaak omschreven als minimalistisch, maar nog toepasselijker is de term eclectisch. Einaudi vermengt in zijn composities kenmerken uit verschillende genres en stijlen, zowel klassieke muziek, minimalisme, wereldmuziek en elektronische popmuziek. Met als resultaat zeer karakteristieke en beeldende muzikale landschappen. Bijna vanzelfsprekende filmmuziek, die dan ook voor een groot aantal films en tv-producties is gebruikt. Het zou wat zijn als het nog eens tot een samenwerking komt tussen I Muvrini en Einaudi. Hun muziek lijkt op een of andere manier – en op enig moment – wel voor elkaar bestemd.

Les Stentors

Op het internet ontdekte ik nog een andere gelegenheidscombinatie. Vier Franse operazangers maakten in 2010 hun debuut onder de naam Les Stentors (link 1, link 2), met een gelijknamig album. De groep bestaat uit de baritons Sébastien Lemoine en Vianney Guyonnet, en de tenoren Mowgli Laps en Mathieu Sempere. In mei 2012 brachten ze een tweede album uit, Voyage en France. Het veroverde binnen een week de hitlijst van de SNEP (Syndicat National de l’Èdition Phonographique). Op dat tweede album staat een uitvoering van À voce rivolta, gezongen door de Stentoren samen met I Muvrini. Op deze Youtube video een live versie (Casino de Paris,17/10/12). Verbluffend om Jean-François en Alain te zien en te horen tussen dit kwartet klassieke operazangers. En met deze versie wordt À voce rivolta in een geheel nieuw jasje gestoken.

Foto’s

(klik op een foto voor vergroting)


.

[24-04-2013] Toegevoegd setlist en bandleden. Enkele kleine tekstaanpassingen.

[02-05-2013] Toegevoegd tekst over Ludovico Einaudi.

.

2 Reacties op “I Muvrini: Tilburg 2013 – Lichtmond – Les Stentors

  1. Ik was er bij. Voor het eerst een concert van hen gezien en vooral: beleefd. Prachtige klanken en een hoog kippenvelgehalte.
    Een klein vreemd ding dat opviel was het bijna irritante gebaar naar zijn oor dat Jean Francois na elk nummer maakte. Alsof we niet hard genoeg applaudisseerde.

    Eem volgende keer ben ik weer aanwezig. geweldig was het om dit mee te maken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s