I Muvrini: Imaginà

Afgelopen dinsdag kon ik bij mijn platenzaak de nieuwe cd Imaginà van I Muvrini ophalen. (De officiële verschijningsdatum was 18 juni). Vrijwel op hetzelfde moment, van 20 tot vandaag 22 juni, vindt in Rio de Janeiro de VN-top over Duurzame Ontwikkeling plaats. Is er een verband? Ik heb Imaginà nu twee dagen beluisterd. En ik ben verrast. Meer dan ooit maakt deze cd duidelijk dat I Muvrini-kopman Jean François Bernardini een man is met een missie. Een zowel poëtische als strijdbare boodschap, vervuld van kosmopolitisch bewustzijn. Dat is op zich niet nieuw. De muziek van I Muvrini heeft altijd al in het teken gestaan van idealen als vrijheid, solidariteit, menselijke waardigheid en het behoud van culturele identiteit. Eerst en vooral in relatie tot Corsica en het Corsicaans. Eerlijk gezegd weet ik eigenlijk niet eens zoveel van die achtergrond. Anderen zijn daar beter mee bekend (zie de links onderaan). Ik ben nooit op Corsica geweest ben en versta geen Corsicaans (met het Frans weet ik mij wel te redden). Maar ik kan de verbondenheid van I Muvrini met hun geliefde eiland toch goed invoelen, via hun muziek. En kennelijk velen met mij. Het behoeft geen uitleg, de muziek raakt je.

Bijzonder is dat I Muvrini die verbondenheid met hun eigen wortels de afgelopen twintig jaar over grenzen heen hebben getild. Ze hebben hun muziek verrijkt met uiteenlopende invloeden van over de hele wereld. Ze hebben grote actuele thema’s tot onderwerp van hun liedjes gemaakt. Internationale politiek, armoede en ontheemding, het behoud van natuur en milieu, de toekomst van de mensheid. In meer dan één opzicht is de muziek van I Muvrini wereldmuziek.

In de laatst verschenen cd’s (Gioia en daarop volgend Live Olympia) draait het om twee polen: Corsica en Gaia (Moeder Aarde uit de Griekse mythologie). Globalisering wordt tegenwoordig vaak uitgelegd als iets negatiefs, als een bedreiging. Maar niet bij I Muvrini. Er is reden tot hoop, tot vreugde. Gaia, Gioia, dat lijkt veel op elkaar. Met de woorden van Jean François en Grand Corps Malade: Una terranova chi u to core trova (een nieuwe wereld groeit in je hart).

imaginaImaginà legt het accent nog veel sterker op dat mondiale bewustzijn. Het nummer Hazia bevat een stukje uit een Duits nieuwsbericht dat de val meldt van De Muur in Berlijn (1989), en flarden uit de toespraak van Martin Luther King (“I have a dream…”, 1963). In het nummer Lurra hoor je de stem van José Gualinga, leider van de Sarayaku indianen in het Amazonegebied. Maar vooral is daar – in het nummer Pè quantu mi vendi – een citaat van Severn Cullis-Suzuki. Suzuki is een Canadese milieuactiviste die op 12-jarige leeftijd een toespraak hield tijdens de eerdere VN-Earth Summit in Rio de Janeiro, 1992. (De huidige top heet niet voor niets Rio+20…). Op zijn minst een opmerkelijke timing: deze cd, op dit moment, met deze link naar Rio de Janeiro.

Toch vraag ik mij af of er aan Muvrini’s idealistische inzet niet ergens ook een grens zit. Vandaag de dag zijn er vele andere boodschappers die Gaia in het vaandel hebben. Wereldverbeteraars, klimaatactivisten, worldconnectors, antiglobalisten, occupyers. Ik zou I Muvrini niet graag tot een van die categorieën rekenen. Maar gelukkig is daar hun muziek. De teksten en muziek van Jean François, de herkenbare Muvrini sound, de karakteristieke zangstemmen, ze vormen telkens weer een nieuwe synthese.

Het eerste nummer Eterna bijvoorbeeld begint met een klein stukje uit het traditionele Requiem. Gevolgd door een eigen compositie waarvan het refrein Alma herinnert aan de gelijknamige Alma cd (2005). Nummer negen (Dammi) is samengesteld uit een profetie van de Amazone indianen, een stukje uit het traditionele Introitus, een Afrikaans gebed en eigen tekst en muziek. Pietà is een bewerking van het bekende Kyrie. Meestal a capella gezongen. Dit keer polyfonie met een stevige beat eronder. Dat zal voor sommige Muvrinifans even wennen zijn, maar ik vind het prachtig. Waar ik vorig jaar al naar uitkeek was het nummer Pace Santa, dat ik tijdens het concert in de Martinikerk voor het eerst hoorde. Het meest opmerkelijk is denk ik wel de bewerking van Bach’s Jesu, Joy of Man’s Desiring (Alegria di l’omi). Vooral de stem van Alain Bernardini komt bij de twee laatst genoemde nummers goed tot zijn recht.
Zoals gezegd, I Muvrini heeft wel vaker zijn grenzen verlegd. En doet dat ook nu weer. Imaginà.

.

Zie ook mijn recentere blogpost: I Muvrini: Imaginá (2)

.

Meer:

I Muvrini, officiële website

Corsica Prikbord, over I Muvrini, forum over Corsica, rubriek over I Muvrini

I Muvrini, website over I Muvrini

Terra Corsa, over Corsica en I Muvrini

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s