Volkskrant 15 dec. 2007
“In de ontwikkeling van de aarde zijn we ten gevolge van allerlei toevalligheden ontstaan, maar we zijn zelf ook een factor in de ontwikkeling van de aarde geworden. Als de mensheid er niet meer is, zeg over een miljoen jaar, dan zal het leven doorgaan, maar dan hebben we toch ons stempel gedrukt op de geologie. Onze opvolgers plukken de vruchten van ons ingrijpen, zou je kunnen zeggen – wij laten onvermijdelijk, als dank voor ons verpozen, de aarde de schillen en de dozen.” (Jelle Reumer, bioloog, hield zaterdag 15 december de Darwin Christmas Lecture in museum Naturalis, Leiden)
(toevoeging 02-12-08) Tekst van Reumers lezing (PDF)
Schandelijk dat ik niet bij deze lezing geweest ben
. Ik zal het goed maken in 2009, 200ste geboortejaar van Charles Darwin, dan op naar Londen voor de grote overzichtstentoonstelling. En misschien denk ik er volgend jaar wél aan om naar leiden te gaan.
Toeval speelt een belangrijke rol, als we het begrip wel even goed inkaderen. Mutaties in het genoom worden niet met het oog op de toekomst “aangebracht” Er is in het geheel geen sturende kracht gericht op de toekomst.
Wat ik wel mis, in de kleine stukjes die ik nu kan vinden m.b.t. de ideeën van Reumer, maar die hij zeer waarschijnlijk wel zal onderschrijven, is de behoudende werking binnen het genoom waardoor bijvoorbeeld wij mensen diverse “schakelgenen” gemeen hebben met o.a. vliegen. Er zijn dus blijkbaar mechanismen aan het werk die “toeval” ook tegengaan.